Voorkómen van stagnatie van herstel en chronische problemen bij patiënten in de ggz:Een veldraadpleging onder Nederlandse experts
Achtergrond: In het plan van aanpak ‘Over de brug’ is voorgesteld om een derde minder ernstige psychische aandoeningen (epa’s) te realiseren. Daartoe moet, naast het aanbieden van herstelgerichte zorg aan mensen die tot de epa-groep behoren, in voorafgaande behandeltrajecten worden voorkomen dat het herstel stagneert en de problematiek chronisch wordt. Doel: Onderzoeken welke mechanismen volgens Nederlandse experts leiden tot stagneren van herstelprocessen en hoe chroniciteit kan worden voorkomen. Methode: In een veldraadpleging werden 34 experts uit verschillende deelterreinen van de geesteli... Mehr ...
Verfasser: | |
---|---|
Dokumenttyp: | Artikel |
Erscheinungsdatum: | 2020 |
Reihe/Periodikum: | Couwenbergh , C P G & van Weeghel , J 2020 , ' Voorkómen van stagnatie van herstel en chronische problemen bij patiënten in de ggz : Een veldraadpleging onder Nederlandse experts ' , Tijdschrift voor Psychiatrie , vol. 62 , no. 1 , pp. 18-26 . |
Sprache: | Niederländisch |
Permalink: | https://search.fid-benelux.de/Record/base-26764482 |
Datenquelle: | BASE; Originalkatalog |
Powered By: | BASE |
Link(s) : | https://research.tilburguniversity.edu/en/publications/d03431d9-747f-49cb-9d23-cd0f10529b02 |
Achtergrond: In het plan van aanpak ‘Over de brug’ is voorgesteld om een derde minder ernstige psychische aandoeningen (epa’s) te realiseren. Daartoe moet, naast het aanbieden van herstelgerichte zorg aan mensen die tot de epa-groep behoren, in voorafgaande behandeltrajecten worden voorkomen dat het herstel stagneert en de problematiek chronisch wordt. Doel: Onderzoeken welke mechanismen volgens Nederlandse experts leiden tot stagneren van herstelprocessen en hoe chroniciteit kan worden voorkomen. Methode: In een veldraadpleging werden 34 experts uit verschillende deelterreinen van de geestelijke gezondheidszorg (ggz) geïnterviewd. Resultaten: De experts benoemden vele factoren waardoor het herstel van psychische aandoeningen kan stagneren. De verbetervoorstellen liepen sterk uiteen, maar er was consensus over enige kernprincipes voor de preventie van chroniciteit. Zo vond iedereen dat behandelaars een balans moeten vinden tussen goede zorg bieden en de eigen hulpbronnen van patiënten in stand houden door de sterke kanten van patiënten te stimuleren, hun sociale netwerk bij de behandeling te betrekken, en verlies van werk en relaties en beëindigen van studie te helpen voorkómen. Conclusie: Veel ggz-patiënten moeten in een vroeg stadium zorg op meerdere levensgebieden krijgen om vergaande afhankelijkheid van integrale zorg in een later stadium te voorkomen. Dit vereist dat we naasten hierin betrekken en er sectoroverstijgend samenwerken.